به نظر منِ نوعی | پلاک ۵۲

آخرین شماره مجله پلاک52

دسته: به نظر منِ نوعی

کن عزم سفر که وقت تنگ است- بخش اول
به نظر منِ نوعی, دوربرگردان, دوربرگردان۴۴

کن عزم سفر که وقت تنگ است – قسمت اول 

سفر شکلهای مختلفی دارد. خیلی از ما بدون برنامه ای خاص، تعطیلات تقویمی را نشان می کنیم، به سمتی رهسپار می شویم، جوج و دوغ می زنیم و برمی گردیم. اما بعضی ها دوست دارند هدفمند سفر کنند.

به نظر منِ نوعی, دوربرگردان, دوربرگردان-۴۱

ف…ش می گویم و از گفته ی خود دلشادم – قسمت دوم 

شنیدن ف…ش اگر به طور مستقیم ما را هدف قرار ندهد نه تنها آزاردهنده نیست بلکه لذت بخش است. مثلاً بخشی از کلام موسیقی رپ – عرض کردم که فقط بخشی، رپرهای عزیز بر من هجمه نکنند – حاوی ف…ش است.

به نظر منِ نوعی, دوربرگردان, دوربرگردان - ۴۰

ف…ش می گویم و از گفته ی خود دلشادم – قسمت اول 

بسیاری از ف…ش ها هیچگاه از بین نمی روند بلکه سینه به سینه از نسلی به نسل بعد منتقل می شوند. اگر کودک دلبندتان به شکلی غافلگیرکننده یک ف…ش آبدار داد برای پیدا کردن سرمنشاء آن اول از خانه شروع کنید.

دلم تنگه واسه فیلمای فارسی
به نظر منِ نوعی, دوربرگردان, دوربرگردان - ۳۸

دلم تنگه واسه فیلمای فارسی 

فیلمها و سریال ها باید سر و ته داشته باشند. بیشتر فیلمها سر دارند ولی بعضی شان ته ندارند. در معدود موارد هم نه سر دارند و نه ته. اگر فیلمی ته نداشته باشد جزء فیلمهای باکلاس و روشنفکری محسوب می شود.

به نظر منِ نوعی, دوربرگردان, طنز

نه فرشته ام، نه کفتر! 

در دوران مدرسه، هر از چند گاهی سر و کله ی یکی از همین باورها پیدا می شد و مثل امواج پاندمی کوید سراسر مدرسه را درمی نوردید. مثلاً یکی از بچه ها چو می انداخت که از قدیم گفته اند هرکس بتواند نوک زبانش را به نوک بینی اش برساند پولدار می شود.