شعر نو | پلاک ۵۲

آخرین شماره مجله پلاک52

برچسب: شعر نو

بيژن نجدی
کاناپه۴۳

یوزپلنگانی که با من دویده­ اند؛ شعری از بیژن نجدی 

نیمی از سنگ­ ها، صخره­ ها، کوهستان را گذاشته­ ام با دره­ هایش ، پیاله­ های شیر به خاطر پسرم نیم دگر کوهستان، وقف باران است . دریایی آبی و آرام را با فانوس روشن دریائی می­ بخشم به همسرم .   شب­ های دریا…

ادبیات ایران و جهان, شعرانه, فرهنگستان, کاناپه, کاناپه-۴۱

شعر آیینه ها تهی است از م.آزاد 

محمود مشرف آزاد تهرانی، شناخته شده با نام هنری م. آزاد شاعر معاصر ایرانی بود. او در سال ۱۳۱۲ در تهران به دنیا آمد. در سال ۱۳۳۶ از دانشکده ادبیات و زبان فارسی دانشگاه تهران لیسانس گرفت و دوره دانشسرای عالی تهران را نیز گذراند. سپس ۱۰…

شعرانه, فرهنگستان, کاناپه

شعری از روشن رامی 

روشن رامی (اسفند ۱۳۱۵ در اهواز – فروردین ۱۳۸۵ در اصفهان)، شاعر ایرانی بود. وی که در ابتدای جوانی، شعر را با سرودن دوبیتی آغاز کرده بود، در اصفهان، با  انجمن کمال  آشنا می‌شود و این آشنایی بعدها به حضور او در انجمن صائب می‌انجامد که پس از جدایی هوشنگ گلشیری، محمد حقوقی، جلیل دوستخواه و دیگران از جمع  کهنه‌سرایان ، تشکیل شده بود.

ادبیات ایران و جهان, شعرانه, فرهنگستان, کاناپه

شعر مرگ در روزهای عاشقانه از احمدرضا احمدی 

احمدرضا احمدی (زاده ۳۰ اردیبهشت ۱۳۱۹ در کرمان) شاعر، نمایشنامه‌نویس و نقاش ایرانی است. پدر وی کارمند وزارت دارایی بود و ۵ فرزند داشت که احمدرضا کوچک‌ترین آن‌ها بود. جد پدری وی ثقهالاسلام کرمانی، و جد مادری‌اش آقا شیخ محمود کرمانی است.

ادبیات ایران و جهان, شعرانه, فرهنگستان, کاناپه

شعر ماهی از حسن فرهنگی 

حسن فرهنگی، نویسنده‌ی ایرانی، در سال ۱۳۴۹ در تبریز به دنیا می‌آید. پیش از این رمانی از او با نام  نویسنده نمی‌میرد، ادا درمی‌آورد  کاندیدای بهترین رمان جایزه‌ی ادبیات شده، و رمان دیگرش  خاطرات عاشقانه‌ی یک گدا  جایزه‌ی مهرگان ادب را به خود اختصاص داده است.

ادبیات ایران و جهان, زیر سقف نویسندگی, فرهنگستان, کاناپه

نگاهی به زندگی و کارنامه ی ادبی سیروس نیرو 

سیروس نیرو هشتم مرداد ماه ۱۳۰۹ درمحله دوشان تپه تهران از خانواده ای سرشناس و قدیمی به دنیا آمد. پیش از شروع تحصیلات ابتدایی مدتی در مکتب خانه ملااسماعیل واقع در جعفرآباد شمیران قرآن آموخت. دوره دبستان و دبیرستان را در مدرسه های شاهپور تجریش، ادب، جمشید جم و فیروزبهرام زرتشتیان، بدر و علمیه به پایان برد.

به نظر منِ نوعی, دوربرگردان, طنز

ایران ۱۳۰۰، ایران ۱۴۰۰ 

مقایسه ی ایرانِ در آستانه ی ۱۴۰۰با ایران ۱۰۰ سال پیش، حتی به طنز، شاید کار معقولی نباشد. اوضاع ایران و ایرانیان در سالهای ۱۲۹۹ و ۱۳۰۰ به حدی اسفناک و دلخراش بود که هیچ مقایسه ی طنزآمیزی را برنمی تابد.ولی چاره چیست؟ ما اصرار داریم که این مقایسه را انجام دهیم.